Bura tisine
                         spusta se niz nebo.
                         Kovitlajuci se,
                         oduzima mi moc topline.
                         I susi mi dah.
 
                         Ustajem,
                         i u prvi mah
                         gledam kroz zidove,
                         okrecem leda sjeni
                         i opet postajem ranjiva.

                         Ti dolazis
                         ja sutim.
                         Vihor se stvara izmedu nas.

                         Ti sutis.
                         Sunce se sprema da nas napusti danas.

                         Dugo vec sjedimo
                         pod prozorom trosnog hotela
                         i brojimo kamencice po tlu.

                         Lede mi se vjedje
                         hladno mi postaje polako
                         a ti govoris :
                         ``Napustit ces me,kazem li
                         ti ako ? ``

                         Srce mi zubori i tinja
                         poput svijece.
                         Stojm pred tobom
                         posve mala.

                         Bol se u oku stvara.
                         Od najljepseg princa
                         postao si utvara.
                        
                         U predstavi tame
                         ti glavni si lik.
                         Noc kroz tebe progovara.